ممانعت از دسترسی به صفحه اینستاگرام با تغییر رمز و شماره پشتیبان

مسئله رأی، محروم کردن شاکی از دسترسی به صفحه اینستاگرامی است که متهم نیز به‌عنوان ادمین به آن دسترسی داشته است.
دادگاه، تغییر گذرواژه و شماره پشتیبان توسط متهم را با اتکا به شکایت، گزارش مرجع انتظامی و اقرارهای صریح او در تحقیقات مقدماتی احراز کرد.
متهم به نقش خود در رونق صفحه، افزایش دنبال‌کنندگان، تولید محتوا و مشارکت در منافع آن استناد کرده بود؛ این دفاع، مجوز جلوگیری از دسترسی شاکی شناخته نشد.
دادگاه در ارزیابی تعلق صفحه، بر سازنده اولیه بودن شاکی تکیه کرد و فعالیت تجاری و مشارکت در منافع را به‌تنهایی دلیل مالکیت متهم بر صفحه ندانست.
در بخش مستقل دیگری از استدلال نیز تصریح شد که حتی با فرض مالکیت مشترک، هیچ شریک حق ندارد دسترسی شریک دیگر را قطع کند.
بر همین مبنا، بزه ممانعت از دسترسی محرز شناخته شد و متهم به پرداخت ۲۶۴ میلیون ریال جزای نقدی در حق صندوق دولت و اعاده دسترسی کامل شاکی محکوم شد.
نکته رویه‌ای رأی، تفکیک مشارکت در اداره و منافع یک صفحه از اختیار انحصاری کنترل دسترسی به آن است؛ حدود این برداشت به قرائن و روابط احرازشده در همین پرونده وابسته است.
قرار منع تعقیب اتهام تهدید، در گردش کار به دادسرا نسبت داده شده و موضوع حکم محکومیت حاضر نیست؛ رأی دادگاه حضوری و ظرف بیست روز از ابلاغ، قابل تجدیدنظر در دادگاه‌های تجدیدنظر استان تهران اعلام شده است.