مطالبه ثمن فروش دام به استناد رسید عادی

این رأی ناظر بر مطالبه وجه ناشی از فروش دام به استناد رسید عادی است. دادگاه، رسید ضمیمه دادخواست را دال بر اشتغال ذمه خوانده دانسته و با توجه به نبود دلیل پرداخت، بقای دین را استصحاب کرده است. عدم حضور خوانده و ارائه‌نشدن لایحه دفاعی در کنار سند ابرازی ارزیابی شده و مبنای حکم، احراز دین از رسید و اثبات‌نشدن سقوط آن بوده است. دادگاه علاوه بر اصل خواسته، هزینه دادرسی و حق‌الوکاله مطابق تعرفه را مورد حکم قرار داده و خسارت تأخیر تأدیه را از تاریخ تقدیم دادخواست تا وصول طلب پذیرفته است. رأی غیابی اعلام شده و امکان واخواهی و سپس تجدیدنظرخواهی در آن تصریح شده است. نکته محوری رأی، نقش رسید عادی در اثبات طلب و انتقال بار اثبات پرداخت به مدیون پس از احراز اصل دین است.